Bloemenkwartier – Muiderberg Vet 2 19-11-2011
Afgelopen zaterdag naar Bloemenkwartier, een wijk in Hilversum die zijn eigen voetbalclub heeft opgericht.
Het adres van de sportclub kwam in diverse TomTom’s niet voor dus kwamen we een beetje te
laat aan op het sportcomplex. Ook de ballen waren niet meegekomen naar Hilversum maar bleken in
een andere auto op weg naar Eindhoven. Geen al te beste voorbereiding, maar voetballend waren wij
een maatje te groot voor de tegenstander die met name op het middenveld volledig weggetikt werden
doro Rico, Rene, Martijn, Leen en Joris (in diverse wisselende samenstellingen want we speelden
zoals gebruikeljk 4-4-2). Dit resulteerde in de eerste helft tot 2 doelpunten , een van Frank na een
splijtende dieptepass en een van Klaas na een mooie tikkie-tikkie aanval over zeer veel schijven
(teveel om iedereen bij naam te noemen). Omdat de verdediging geen kind had aan de Bloemenkwartierse
aanval was de rust 0-2.
In de rust viel Steve uit met een hamstring blessure en kwam Joris voor hem keepen.
In de 2de helft ging het wijk-hart van de scheidsrechter dusdanig opspelen dat er voor Muiderberg
weinig doelpunten te verdienen waren en Bloemenkwartier wel moest scoren.
Dat gebeurde dan ook na iets te zwak ingrijpen van de verdediging. We moesten dus echt aan de bak
en dat resulteerde dan ook in rood voor Erik. Hij speelde echter toch de wedstrijd uit omdat zelfs de
tegenstander vond dat deze kaart iets te veel van het goede was en de fluitist overreedde om de kaart
in te trekken, hetgeen geschiedde.
We wisten ons doel daarna keurig schoon te houden en na een lange 2de helft (we begonnen ons al
zorgen te maken ober de niet aanwezige lichtinstallatie) werd de wedstrijd uiteindelijk afgefloten met
een 1-2 eindstand.
Volgende week het ongeslagen TOV
Erik

Breukelen Vet 3 – Muiderberg Veteranen 2: 4 – 1
Het eerste dat opviel aan het veld van Breukelen was dat er op de achtergrond daarvan, maar dan op ruime hoogte boven het maaiveld grote rijnaken voorbij voeren over het Amsterdam-Rijnkanaal. Pas later, toen ik bedacht dat dit kanaal op N.A.P. ligt, besefte ik dat het voetbalveld beneden peil was. Ik had het al kunnen vermoeden toen ik op weg naar de kleedkamers in een stuk gras overstak en tot over mijn enkels in de blubber wegzakte. Inderdaad, het was beneden peil. En daar hebben we ons voor wat betreft de eerste helft keurig bij aangepast. We hadden nog wel hoop, omdat Jan eindelijk weer eens ons middenveld kwam versterken, maar helaas liepen we met zijn allen vanaf het begin achter de feiten aan en hielden we ons niet aan onze taakstelling. Op kinderlijk eenvoudige wijze kwam dan ook de 1 – 0 tot stand, omdat wij onze tegenstanders simpelweg doortocht verleenden door de moerasdelta. Daarna leek toch plotseling het tij te keren en via enkele flitsende aanvallen kwam de schrijve dezes, een soort spits, plotseling oog in oog
te staan met de vijandelijke keeper en dat nog wel terwijl hij middels een strakke voorzet werd
aangespeeld. Helaas had de keeper een welhaast magnetische werking op het leer en ook de rebound leverde niet meer op dan een boogbal naast het doel. Waarschijnlijk knakte er toen iets. Ik heb het zelf niet
gehoord vanwege de schaamte, maar zelfs aan de overkant van het kanaal schijnt men het gehoord te hebben.
Ter verdediging van schrijver dezes moet daarbij wel opgemerkt worden dat hij, na gewisseld te zijn,
vanaf de zijlijn moest constateren dat Muiderberg vanaf dat moment verder wegzakte en de regenstanders
ongehinderd liet uitlopen naar 3 – 0.
Na de rust ontstond een geheel ander beeld. Frank en vrij werd er gecombineerd en ook de verdediging
haalde de rem eraf en stak daarbij zelfs de handen uit de mouwen. Breukelen werd zowaar terug gedrongen.
Zou de oorzaak wellicht zijn dat schrijver dezes inmiddels weer in het veld was gekomen? Hoe het ook
zij, opeens gaf de opkomende middenvelder René met de punt naar voren een ouderwets splijtende pas
door de verdediging waardoor spits Klaas vrij voor de keeper kwam. Even hield hij de spanning er nog in
door te ver naar rechts uit te wijken en door daarna nog enkele verdedigers uit te kappen, maar daarna lag
hij dan ook panklaar en vervolgens in het net: 3 – 1. Breukelen begon nu tekenen van nervositeit te vertonen
die zich uitten door het gebruikelijke gekanker en gevloek. Zelfs meende ik even, gelijk in Matthéüs
8:12, wening en gekners der tanden te horen. Maar tegen het einde van de wedstrijd werd het toch nog 4 –
1, omdat onze verdediging een op melkbushoogte indwarrelende bal negeerde en de vijandelijke spits
besloot om er zijn klomp toch nog maar eens tegenaan te zetten. Enfin het was verder mooi weer en we
waren toch maar weer mooi van de straat. Over de kroketten heb ik slechts vernomen dat er weliswaar
geen zout, maar toch wel iets van vlees in zat en dat was ook mooi meegenomen. BR

Muiderberg Vet 2 – Weesp V2 5-11-11

Afgelopen zaterdag tegen Weesp V2, de enige derby die er voor ons dit jaar op kalender staat. Vorige jaren waren het in het algemeen ‘walk-overs’ voor ons behalve als er in
Weesp moet worden gevoetbald. Nu dus thuis en uiteindelijk ‘maar’ met 2-0 gewonnen, maar dat hadden er wel een paar meer mogen zijn. Tobias weer als scheidsrechter die na afloop moest bekennen dat het zijn enige wedstrijd tegen Weesp zou zijn want zelfs als jurist-in-spe valt het niet mee om de verbale kwaliteiten van diverse Weespers (en Muiderbergers) in goede banen te leiden.

De wedstrijd was op zijn zachts gezegd eentonig: Muiderberg was veel sterker en had
zich een gemakkelijke middag kunnen bezorgen als die bal maar het doel in was gegaan. In de eerste helft lukte dat maar 1 keer , die volgens de tegen de zon inkijkende Weesper Muiderberger echter afgekeurd had moeten worden wegens buitenspel. Aangezien de goede man al de hele wedstrijd continu foutief aan het vlaggen was werd hij ook deze maal genegeerd. De 2de helft was net zo eenzijdig als de 1ste; Muiderberg weer veel sterker en het was uiteindelijk Rene die na een corner voor de 2-0 zorgde. Rustig uitspelen en een plezierige 3de helft met bier en bitterballen.

Vet