Muiderberg Friday, De Utrechter is gevallen voor het kroost….
Het seizoen zit er al weer op. De tijd vliegt, dus terugkijken en vooruitblikken op maart 2012 is het enige wat ons nog rest. Het was weer een bewogen seizoen met opvallende, lachwekkende, memora-bele, treurige momenten. Kortom, u begrijpt het al een dergelijk seizoen moet natuurlijk veel langer duren dan nu het geval is. Afgelopen vrijdag werd de karavaan naar Muiderberg gedirigeerd voor het slot akkoord van het seizoen. Het weer zat helaas niet mee, dus velen van u zullen de agenda weer hebben schoongeveegd, want je durfde zelfs je hond niet de straat op te laten gaan. Maar de tech-nische heren van de accommodatie hadden hun uiterste best gedaan om het tweede veld in de best mogelijke staat te krijgen om de wedstrijden daar te laten spelen. En het moet gezegd, het was heer-lijk om weer op de graspollen te spelen. Maar je ziet wel degelijk het verschil tussen gras en kunstgras. Rolt de bal op kunstgras zonder problemen, op het gras moet je er echt weer kracht bij meegeven. En dat leverde uw sterren wel de nodige problemen op. Het laten rondgaan van de bal ging nu in een dermate laag tempo dat wij onszelf in de problemen brachten. Onze gewaardeerde tegen-standers uit Zaandam en Badhoevedorp werden volwaardige tegenstanders en mede door goed keeper-swerk van de zijnen bleef het doel in de eerste 2 wedstrijden lang schoon. Hulde voor de tegenstand! Beide wedstrijden eindigde in 4-0 winst. Maar dat betekende dat onze finale tegenstander WVHEDWERDFHJIUTTB aan een gelijkspel vol-doende had en wij dus echt moesten winnen om als winnaar naar de kleedkamer te kunnen. Dat was nog nooit voorgekomen, dus hoe gingen wij daar mee om? Ook in de laatste wedstrijd ging het bijzon-der moeizaam, ook al omdat WV… er goed bovenop zat en ook de slidings en tikjes niet achterwege lieten. En Frank, De Zwarte Panter, moest zich een aantal keer roeren om zijn doel de ganse avond schoon te houden. Lange tijd zag het er naar uit dat er geen doelpunten gemaakt zouden worden. Wij kregen niet echt kansen en ook WV…. Kon geen verschil maken. Tot vlak voor tijd er toch een doelpunt uit de lucht viel. Een counter werd niet goed verdedigd door WV…. En stond een onzer oog in oog met de keeper. En maar wachten en maar wachten, nog langer en daar was Herman P. (jawel, een echte Muider) in volle snelheid. En nog langer wachten en Herman raakte in de stress. Dan op het laatste moment de bal breed en wij stonden met 1-0 voor. De wedstrijd werd geroutineerd uitgespeeld en wij hadden het weer voor elkaar. Ongeslagen elke avond winnaar!! Wat zult u trots zijn. Dat werd gevierd in de kantine en het werd lekker, overigens niet super, laat met een aantal van de selecti-espelers. Wij danken natuurlijk Vader Fred en Marlies voor de geweldige barondersteuning en alle supporters die het weer hebben getrotseerd en ons naar de overwinning hebben geschreeuwd.
Ja en dan tenslotte de kreet in de aanhef. Men dacht dat dit niet vermeld zou worden, maar ik schaam mij nergens voor. Bij een poging om te scoren werd de bal op het weiland naast veld 2 geschoten. Ik ben de bal gaan halen en ben zowel heen als terug gevallen voor/in het kroost. De planken lagen in-stabiel en buitengewoon steil. Het gevolg was kroost op de kousen en een paar heerlijk natte voeten. Maakt mij niets uit. De bal moest en zou er komen. Dan trotseer je deze moeilijke hordes….
Tot de volgende keer, De Utrechter